Badminton - Racket

Materiaalsoort

Ten eerste het materiaal. De goedkopere rackets zijn vaak van aluminium. Dit is een goedkope en sterke materiaalsoort, maar wel vrij zwaar. Vroeger waren de rackets van hout, dat was nog zwaarder. Duurdere rackets zijn gemaakt van andere materialen zoals Carbon. Dat is een kunststof die voor de stevigheid versterkt is met koolstofvezels. Badmintonrackets van rond de 90 gram zijn al geen uitzondering meer. Het voordeel van lichte frames is vooral dat zij zeer goed en snel hanteerbaar zijn. Zeker zeer goede, technisch begaafde badmintonners geven vaak de voorkeur aan de lichtere rackettypes. Minder geoefende spelers kunnen het fijner vinden om met een iets zwaarder racket te spelen. De voorkeur is persoonlijk.

Blad

Niet alleen het gebruik van materialen, maar ook de vorm van een blad heeft tegenwoordig veel aandacht. Veel fabrikanten brengen wide body bladen op de markt. Deze zeer dunne bladen met een breder profiel zorgen ervoor dat een blad nog stijver in de slagrichting wordt. Doordat het blad ook dunner is heeft het minder luchtweerstand. Ook zijn er long body bladen op de markt. Door de langere snaren heb je meer slagkracht. Dit geeft een grotere trampoline effect, maar minder controle. Verder proberen de fabrikanten de 'sweet spot' te vergroten. Dit is het gebied binnen de bespanning waarbij de shuttle het optimaal geraakt kan worden. Door andere vormen te gebruiken wordt de sweet spot vergroot.

Badmintonbespanning

Er zijn 2 hoofdgroepen van bespanningen: Darmsnaren en Nylon snaren.

Darmsnaren

Darmsnaren zijn van nature zeer elastisch en daardoor veel gebruikt door de topspelers. Een groot nadeel is dat darmsnaren zeer kwetsbaar zijn en dat daardoor veel snaarbreuk voorkomt.

Nylon snaren

Nylon snaren zijn een stuk goedkoper in aanschaf. De snaren zijn minder elastisch, maar veel sterker. Er zijn zeer veel soorten nylon snaren op de markt. Zo zijn er al veel verschillen in dikte van de snaren. Hoe dikker de snaar is hoe steviger deze is en hoe langer je er dus mee kan doen, maar als de dikte toeneemt dan heb je wel last van minder controle.

T-Stuk

Op het verbindingsstuk tussen het blad en de shaft zit het T-stuk. Tegenwoordig worden er ook materialen gecombineerd, waardoor we een racket uit een stuk krijgen. Je kunt het echter niet altijd zien, want de fabrikant bouwt het T-stuk ook wel eens in. Je ziet het niet aan de buitenkant, maar het zit er wel in. Om dit te zien zou je eigenlijk je racket door moeten zagen, maar ja dan kun je er niet meer mee spelen. Dit doen we dus maar niet!
Ook tussen het handvat en steel kan een bevestigingsstuk gebruikt zijn. Als dit niet het geval is dan gaat je steel zonder dat je een rand ziet over in het handvat.
Verder heb je nog vele soorten bespanningen. In de 'goedkopere' rackets zie je vaak nylonbespanningen, terwijl in de duurdere sterkere kunststofvezels zijn gebruikt. Er kunnen flinke verschillen zitten in de sterkte van de bespanning.

Shaft (steel)

Tegenwoordig zie je alleen nog maar kunststof (carbon) en aluminium shafts. De shaft bepaalt voor een groot gedeelte de speeleigenschappen van een racket. Twee eigenschappen zijn hier van belang, namelijk de flexibiliteit en het buigpunt. Elke steel heeft zijn eigen buigpunt. De meningen lopen uiteen over wat het ideale buigpunt is. Hier geldt dat een speler met een matige slagkracht voordeel kan hebben met een buigpunt in het midden. Hij kan de shuttle verder weg slaan met minder inspanning. Voor een gevorderde speler kan dit echter betekenen dat hij geen/minder controle meer heeft over de shaft. De regel bij de flexibiliteit is: rackets met een flexibele steel hebben een groter trampoline-effect. Spelers met weinig kracht, die het racket dus niet zoveel kunnen versnellen, kunnen met een flexibele steel harder en dieper slaan. Een flexibele steel heeft als nadeel dat je minder precisie en controle over de shuttle hebt.

Carbon

Heel vaak staat de materiaalsoort wel op je racket. Bij dure (Carbon-)rackets zijn het blad en de steel uit één stuk gemaakt. Bij de 'goedkopere' rackets is dit vaak niet het geval en zijn de stukken aan elkaar gezet. Dit gebeurt op de plek tussen het blad en de steel. Misschien kun je dit wel op je racket zien. Dit heet een T-stuk.

Badmintonrackets prijzen

Rackets zijn verkrijgbaar van 10 tot 200 euro. (Ook wel duurder natuurlijk) Voor mensen die beginnen is een racket van rond de 40 à 50 euro aan te bevelen. Het prijsverschil zit voornamelijk in de materialen die in het racket verwerkt zijn.

Het meest geschikte badmintonracket is er niet. Na een aantal uren spelen voelt men of een racket prettig ligt of niet. Professionele spelers letten veelal op het gewicht van het racket, bespanning en balans.

Badmintonracket onderdelen

Het racketframe is maximaal 68 cm lang; het blad is circa 28 cm lang en 22 cm breed.
Het frame bestaat uit een grip, shaft, T-stuk en een blad. Bij de goedkopere rackets wordt vaak aluminium gebruikt. Dit is een goedkopere en stevige materiaalsoort, maar wel vrij zwaar.

Duurdere rackets zijn gemaakt van andere materialen zoals carbon. Dat is een kunststof die voor de stevigheid versterkt is met koolstofvezels. Er zijn ook nog duurdere materialen zoals twaron en boron. In de lagere prijsklasse wordt vaak een combinatie toegepast, zoals een aluminium steel met een graphite-blad.

Grip

Er worden drie gripdikten gehanteerd:
Grip 1 = dikke grip
Grip 2 = medium dikke grip (normaal)
Grip 3 = dunne grip
Tegenwoordig worden de meeste rackets uitgerust met een grip 3. De speler kan deze met een overgrip verdikken. Je kunt de grip ook vervangen door een vervangingsleder.
Let er bij de aankoop op dat de grip niet te dik is. Het racket moet gemakkelijk in je hand liggen, waardoor je soepel uit je pols kunt slaan.

Tip

Hoe moet je racket vasthouden?
Een goede tip is om je racket een hand geven

Lees meer over de Badminton shuttle