Een duivels brouwsel of een gezegende drank ?

De nieuwe drank heeft zich niet zonder slag of stoot in de christelijke wereld verspreid. Tegen het eind van de Middeleeuwen waren er veel gelovigen die het geurige, donkere brouwsel een duivelse kracht toekenden. Men eiste van het Vaticaan een verbod op deze nieuwe drank. De toenmalige paus Clemens VIII besloot het drankje eerst zelf te proeven. Hij was aangenaam verrast en merkte niets van de duivelse uitwerking. Het smaakte de kerkvader zelfs zo goed dat hij er de pauselijke zegen over uitsprak:

“Het zou zonde zijn, een dergelijke kostelijke drank alleen aan deze ongelovigen te gunnen. Laten we de duivel overwinnen door de zegen over hem uit te spreken omdat hij ons een waarlijk christelijke drank geschonken heeft!”

Niet alleen kerkelijke leiders moesten overtuigd worden. Ook wereldlijke leiders bekeken de nieuwe drank met argwaan. In koffiehuizen werd dankzij het verkwikkende goedje nachtenlang gediscussieerd. Ook over het wel of niet functioneren van de staatshoofden. Bier en wijn maakte het volk dronken, deed de ellende vergeten en stompte af. Maar koffie maakte de mens helder en zette aan tot dadendrang. Zo werd kiem voor de Franse revolutie gelegd in Parijse koffiehuizen waar eindeloos gediscussieerd werd. Ondanks alle tegenwerking is de opmars van koffie nooit te stoppen geweest. De populariteit is blijven groeien.