DECT

DECT (Digital Enhanced Cordless Telecommunication) is een standaard voor digitale , draadloze telefoons, bedoelt voor op kantoor of thuisgebruik. Het principe hiervan werkt door middel van een soort transceiver chip. Toepassingen hiervan zijn bijvoorbeeld gewone draadloze telefoons of babyfoons. De DECT standaard werd vastgelegd in maart 1992, en de eerste producten met een DECT toepassing verschenen in 1993.  In alle Europese landen wordt het gebruikt.
In eerste instantie was het ook een Europees concept en stond DECT voor ‘’Digital European Cordless Telecommunication’’. Echter, door het grote succes namen veel niet-Europese landen het ook over, waardoor het woord European vervangen werd door Enhanced.


Er zijn onderhand veel verschillende soorten gerelateerde systemen op de markt, zoals VoIP DECT  (voice over IP). VoIP houdt in dat er gebruik wordt gemaakt van internet of een IP-netwerk om spraak te transporteren. Telefonie wordt hierdoor mogelijk op data netwerken, iets wat voorheen niet mogelijk was.


Een ander gerelateerd product is voice module, dat is een applicatie die in staat is tekst om te zetten in spraak en spraak in tekst. Dat houdt simpelweg in dat bijvoorbeeld een orderverzamelaar het productnummer of zijn voltooide handeling uitspreekt in z’n microfoon die aangesloten is op een heupcomputer die weer communiceert met de database. Voordeel van voice module is dat de medewerker beide handen vrij heeft en dus productiever is, een gesproken bevestiging is namelijk voldoende. Er hoeft dus niets afgevinkt te worden en er hoeven geen gegevens worden ingevoerd.